İnsan kendi doğrularını nasıl oluşturur? Ya da yanlış olduğunu bile bile neden aynı hataları yapmaya devam eder?
Belki de insan, her zaman aklıyla değil, alışkanlıklarıyla, korkularıyla ve duygularıyla hareket eder. Bazen bildiği bir yanlışın içinde kalır; çünkü bilinmeyen bir doğrunun getireceği değişimden korkar. Bazen de gerçeği görür ama kabullenmek istemez.
Oysa kendi doğrularımızı oluşturmak, her zaman haklı olduğumuzu düşünmek değildir. Kendimize dürüstçe bakabilmek, düşüncelerimizi sorgulamak ve gerektiğinde yanıldığımızı kabul edebilmektir.
Aynı hatayı tekrar etmek bir zayıflık değil, üzerinde düşünülmesi gereken bir işarettir. Belki de kendimize sormamız gereken soru şudur: Ben neden yine aynı şeyi yaptım? Gerçekten bunu istediğim için mi, yoksa alıştığım için mi?
Çünkü insan kendini tanıdıkça başkalarının doğrularıyla yaşamaktan uzaklaşır ve kendi seçimlerinin sorumluluğunu almaya başlar.
Kendi doğrularımızı bulmak, bazen yıllardır inandığımız şeyleri yeniden gözden geçirmeyi, bazen de bize iyi gelmediğini bildiğimiz alışkanlıklardan vazgeçmeyi gerektirir. Bunun için önce kendimizi dinlemeli, davranışlarımızın ardındaki nedenleri anlamaya çalışmalıyız. Çünkü değişim, çoğu zaman bir başkasının bize ne yapmamız gerektiğini söylemesiyle değil, bizim kendimize doğru soruları sormamızla başlar. Ve belki de en önemlisi, kendimize karşı dürüst olmayı göze alabilmektir.
Unutmamalıyız ki hayat, yalnızca doğru kararlar vermekten ibaret değildir; verdiğimiz kararların bize ne öğrettiğini anlayabilmek de hayatın bir parçasıdır. Bazen bir yanılgı, kendimizle ilgili fark etmediğimiz bir gerçeği ortaya çıkarır. Bazen de aynı yerde tekrar tekrar tökezlemek, artık yolumuzu değiştirmemiz gerektiğini anlatır. Önemli olan, geçmişte yaptığımız hatalarla kendimizi yargılamak değil, onlardan öğrendiklerimizle geleceğimizi şekillendirebilmektir.
Belki de bugün kendimize küçük bir iyilik yapıp durmalı ve sormalıyız: Ben gerçekten kendi hayatımı mı yaşıyorum, yoksa alıştığım hayatın içinde kendimi mi tekrar ediyorum? Çünkü insanın kendine verdiği en güzel hediye, kendini olduğu gibi tanımak ve daha iyi bir hayat için değişmeye cesaret etmektir.
