40bir haber ekibiyle birlikte Kocaelispor’un Karagümrük maçını yerinde izlemek için İstanbul’daydık. Gördüğümüz tablo, ne bir deplasman klasiğiydi ne de “şanssızlık” parantezine alınabilecek türdendi. Bu, tamamen ciddiyetsizliğin ve rehavetin sahaya yansıdığı bir 90 dakikaydı.
Ligin son sırasında yer alan bir takıma karşı oynuyorsunuz. Kağıt üzerinde avantaj sizde, tribünde üstünlük sizde, camianın beklentisi ortada. Ancak sahadaki görüntü, bu gerçeklerin hiçbirini umursamayan bir Kocaelispor’u işaret ediyordu. Mücadele yoktu, tempo yoktu, hırs yoktu. Daha da kötüsü, “nasıl olsa alırız” rahatlığı vardı.
Bu puan kaybını futbolcuların bireysel hatalarına, hakem kararlarına ya da fikstür zorluğuna bağlamak kolaycılık olur. Sahada eksik oynadığımızı herkes gördü. Asıl mesele, bu eksikliğe müdahale edemeyen, oyunun gidişatına ağırlığını koyamayan teknik adam gerçeğidir.
Bu maçın faturası, takım üzerindeki otoritesini sahaya yansıtamayan, gerektiğinde masaya yumruğunu vuramayan ve sözünü geçiremeyen Selçuk İnan’a yazar. Çünkü bu seviyede teknik adamlık, sadece kenarda durmak ya da hamle yapmak değil; futbolcuyu maça zihnen hazırlayabilmektir.
Kocaelispor, bu ligde herkesin ciddiye aldığı bir takım olmak istiyorsa, önce kendisi her maçı ciddiye almak zorunda. Aksi halde kaybedilen bu puanlar, sezonun sonunda “keşke”lerle anılır.
Ve şunu net söyleyelim: Bu camia, lig sonuncusuna karşı oynanan böyle bir oyunu kabul etmez. Etmemeli de.
Son derece cahilce bir yorum , bilgiden uzak
Amatör maç yorumu yap. Kocaelispor seni aşar.