Bazen düşünürüm, biz eski İzmitli çocuklar, sabahtan akşama kadar sokaklarda oynardık. Telefon yoktu, camda bekleyen anneler vardı. “Dikkat et, geç kalma” derlerdi; biz de bisiklete biner, saklambaç, yakar top, ip atlar, dokuz taş ve sek sek oynardık. Turnike, aileler yarışıyor, şarkı ve dans yarışması gibi oyunlarla günün bereketi vardı.
Ödevler bu kadar çok değildi, hemen biter, sokağa iner, akşam ezanıyla eve dönerdik. Annelerimiz bizi kapıda “Gel, yemek hazır” diye beklerdi. Mutlu olur, yemeğimizi yer, sonra yine sokağa çıkardık.
Ama şimdi her şey farklı; çocuklar PC ve telefon başında, ne dersleri bitiyor ne kursları. Bir an ulaşamadık mı çılgına dönüyoruz. “Telefonunu bırak, dışarı çık” diyoruz ama onlar çıkmıyor; bizim çocukluğumuzdaki gibi sokaklarda oynamıyor, arkadaşlarıyla buluşmuyorlar.
Neden? Çünkü dünya değişti, teknoloji geldi. Bizler eski İzmit’in sokaklarında, lezzetlerinde ve sevgisinde büyüdük. Belki biz de annelerimiz gibi çocuklarımıza eski günleri anlatmalıyız; belki onlar da İzmit’in sokaklarında oynamayı özlerler.
Sevgili İzmitli anneler; sizler de çocuklarınızı sevgiyle, lezzetle ve eski İzmit’in ruhuyla büyütmeye çalışın.
hem geçmişi yad ettiriyor hem de bugünün çocuklarına dair farkındalık yaratıyor.kalemine sağlık
Harika bir yazı Keşke bizim yaşadığımız gibi çocukluk yaşabilseler ama malesef sokaklar ve insanlar bizim zamanımızdaki gibi değil
Keşke çocuklar bizim gibi özgür olabilseydi , hepsi evde ve kurslarda esir durumda .
Ahh o eski günler herşeyin tadı olan.Ailenin ve arkadaşlığın önemi olan günler
Şimdi herşey sahte kalabalıktan ibaret
En güzeli bizim çocukluğumuz…
Harika bir yazı emeğinize sağlık 👏🏻👏🏻
Ne güzel anlatmış eskilere götürdün bizi emeğine sağlık
Harika bir yazı olmuş 💕
Ne güzeldi eski yıllarımız. Keşke bizim çocuklarımızda bizim yaşadığımız sokak oyunlarını öğrenebilselerdi. Ne güzel anlatmışsınız kaleminize sağlık ♥️
Emeğine sağlık 👏👏👏
Ne güzel anlatmışsınız şimdiyi ve eskiyi zuhal hanım .. artık ne nesil çok şeyden mahrum yetişiyor maalesef
Gerçekten Okadar doğru ki çocukluğuma indim resmen biz sanırım son nesildik sokakta oyunlarla büyüyen. çocuklarımıza da bizimki kadar olmasada bu kültürleri hep aktarmaya çalışmamızda fayda var tabiki
Eskiye dair herşey çok güzeldi. Keşke bizim çocuklarımızda bizim yaşadığımız çocukluk duygularını yaşamlarını isterdim. Şimdiki zaman çok farklı güven yok ortalık berbat. Rabbim çocuklarımızı kötülüklerden korusun🙏
Ahh çocukluk yıllarımız ne kadar güzeldi
Herşeyin tadı olan o güzel günler
Şimdi ne arkadaşlık ne aile ilişkileri eskisi gibi değil
Çok güzel anlatmışsınız Zuhal hanım tebrikler
Çok güzel bir yazı olmuş canım eski günlere iyice özlemim arttı 🌺
Okadar güzel bir konuya değinmişsiniz.Biz belki şimdiki çocuklar gibi bilgili,her istediği anında olan,kurstan kursa koşturan çocuklar değildik ama küçük şeylerden mutlu olmayı bilirdik.
Emeğine sağlık harika bir yazı olmuş
Özlemle anılan zamanlar, bizim gibi yaşayan nesiller bilir tadını. Çocuklarımız malesef bu anlamda eksik kaldılar. Elinize emeğinize sağlık Zuhal Hanım.