Türk futbolu, 2002’den bu yana süregelen o büyük özlemi dindirmek için belki de hiç bu kadar kararlı ve inançlı olmamıştı. İstanbul’da, Beşiktaş Park’ın büyüleyici atmosferinde Romanya karşısında alınan 1-0’lık galibiyet, sadece bir skor değil; bir jenerasyonun rüştünü ispatı ve 24 yıllık Dünya Kupası hasretinin bitişine dair en somut işaretti.
Sahada ne yaptığını bilen, topa hükmeden ve sabırla boşluk arayan bir takım izledik. İlk yarıdaki o durağan tabloyu dağıtan ise soyunma odasında kurulan o “altın cümle” oldu. Arda Güler ve Ferdi Kadıoğlu’nun maç sonu itirafları, bu galibiyetin bir tesadüf değil, bir akıl oyununun ürünü olduğunu gösterdi. Arda’nın asisti ve Ferdi’nin o soğukkanlı vuruşu, sadece tabelayı değiştirmekle kalmadı; tribündeki on binlerin, ekran başındaki milyonların umudunu tazeledi.
Genç yıldızımız Kenan Yıldız’ın “Biz çok iyi bir nesiliz” vurgusu boşa değil. Bugün elimizde sadece yetenekli değil, aynı zamanda birbirine kenetlenmiş, ne istediğini bilen ve en önemlisi “karakterli” bir oyuncu grubu var. TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu’nun da altını çizdiği gibi; bu takım, Türk futbol tarihinin en kaliteli kadrolarından biri olma yolunda hızla ilerliyor.
Şimdi önümüzde sadece 90 dakika kaldı. Rakip ister Slovakya olsun ister Kosova; bu çocukların gözündeki o hırs, Amerika biletinin çoktan ayırtıldığını fısıldıyor. 31 Mart’taki final, sadece bir maç değil, koca bir neslin hayallerine kavuşma anı olacak.
Yolun sonu Dünya Kupası olsun Bizim Çocuklar; bu millet sizinle gurur duyuyor!
