Beyler Kendinize Gelin!

​Yazıma nereden başlayacağıma karar vermekte zorlanıyorum; çünkü dün akşam izlediğimiz tablonun mantıklı bir açıklamasını bulmak imkansız. Biz dün akşam sahada ne izledik, nasıl bir oyun kurgusuna şahit olduk? Bu soruların cevabı ne yazık ki koca bir belirsizlikten ibaret.

​Selçuk Hocam, bu şehir ve bu taraftar bugüne kadar hep senin arkanda durdu. Takım ligin ilk üç maçında sıfır çektiğinde bile desteğimizi bir an olsun çekmedik. Neden mi? Çünkü o günlerde sahada mücadele eden, gelecek adına ışık veren bir takım vardı. Yenilsek de “olacak” diyorduk. Ancak dün akşamki görüntü, o ışığın tamamen söndüğünü, umutların ise yerini derin bir endişeye bıraktığını gösterdi.

​Taktiksel Hata mı, Tercih mi?

​Kayseri ve Antep maçlarında rakiplerin ilk dakikalardan itibaren üzerimize nasıl yüklendiğini hep beraber gördük. Rizespor’un da kendi sahasında —seyircisi az olsa bile— aynı baskıyı kuracağı gün gibi ortadayken, orta sahayı bu kadar boşaltmanın mantığı nedir? Direnç göstermek için kalabalık tutulması gereken o kritik bölge, dün adeta rakibe teslim edildi.

​Sahada kimseyi tanıyamadık, biri hariç: Smolçiç. Sahi, Smolçiç dün akşam ne oynamadı ki? On numara oldu, sekiz numaraya geçti, altı numarada savaştı. Yetmedi, asıl görevi olan stoperliği hatasız bir şekilde yerine getirdi. Takımın geri kalanı izlerken, o tek başına bir ordu gibi çarpıştı.

​Peki ya Joo? Hocam, bu oyuncuyla aranızda bir sorun mu var? Bir takımın on numarası hiç mi gol atmaz, hiç mi pozisyon hazırlamaz? 16 yıl aradan sonra binbir badire atlatarak çıktığımız bu ligde, kimsenin fantezi yapmaya, şehrin hayallerini heba etmeye hakkı yok. Kusura bakma Selçuk Hocam, bu mağlubiyet ve bu ruhsuz tablo direkt senin hanene yazar.

​Ruhunuz Nerede?

​Bir sözüm de futbolcu kardeşlerimize… Tamam, kadroda eksikler olabilir, sorunlar yaşanabilir ama sahada hiç mi ruhunuz kalmaz? Neden bir tane bile “Smolçiç” çıkaramadınız aranızdan? Kaleci Fofana’nın yere yatmadığı, kalemize tek bir isabetli şut atamadığımız, doğru düzgün bir atak geliştiremediğimiz bir 90 dakika geçirdik.

​Hayırdır, ne oldu? Paralar mı ödenmedi, motivasyon mu bitti? Bu sezon ikinci kez bu kadar kötü oynadınız; birinde şans yanımızdaydı kazandık, ama dün futbolun adaleti tecelli etti ve mağlup olduk.

​Şehir ve Taraftar Bunu Hak Etmiyor

​Önümüzde bizi bekleyen çok zorlu bir takvim var. Ancak bu ruhsuz futbolla, hem taraftar hem de şehir derin bir umutsuzluğa sürüklenmiş durumda. Kimsenin bu camiayı bu hale düşürmeye hakkı yok.

​Kendinize gelin! Bu takımı, bu şehri ve her koşulda, yağmur çamur demeden yanınızda olan bu taraftarı daha fazla üzmeyin. Silkelenin ve ayağa kalkın. Çünkü futbol ciddiyet ister ve dün akşamki gibi bir şımarıklığı asla affetmez.

​Kalın sağlıcakla…